ทางเดิน
บนถนนสายแห่งชีวิตนี้
ชั้นรู้ว่า
การเดินมันไม่ได้ง่าย ใครหลายๆคนบอกไว้
ชั้นก็รู้
แต่ชั้นมักจะเดินแบบกล้าๆกลัวๆ
ไม่มั่นคง และสะดุดมันออกบ่อย
ชั้นชอบมองทางเดินของคนอื่นๆ ว่ามันช่างราบรื่น
สงบ และมีกลิ่นหอมตามทางเดินด้วย
มองของเค้าแล้วเราก็สะดุดอีกแล้ว
ตอนนี้ชั้นรู้สึกว่าตัวเองอยู่ในเครื่องปั่น
ปั่น ๆ ๆ ๆ
แรงเหวี่ยงทำให้ชั้นต้องเอาตัวครูดไปกับกระบอกพลาสติก
เจ็บ และ งง
สมัยเด็กชั้นเคยเขียน แบบของทางเดินชีวิตให้เพื่อนดู
ตอนเพื่อนอกหัก
มีเส้นทางสายหนึ่ง ชื่อเพื่อนคนนั้นเค้ามีจุดมุ่งหมายข้างหน้าอยู่ไกลลิบ ๆ
เค้าออกเดินทาง เพื่อไปให้ถึง แต่เค้าเจอบ้านหลายๆหลัง
มีเรื่องราวให้เค้าค้นหาในแต่ละหลัง
- หลัง ที่ชื่อว่า วัยเด็ก
- หลังที่ชื่อว่าการเรียน
- หลังที่ชื่อว่าการเล่น
- หลังที่ชื่อว่าความรัก
- หลังที่ชื่อว่าการงาน
และอีกหลายหลังที่เราต้องผ่านและเจอ
แม้กระทั่งทางแยกต่างๆที่เราต้องหยุดและตัดสินใจ
ชั้นบอกเพื่อนชั้นว่า ตอนนี้แกหยุดอยู่ตรงบ้านหลังที่ชื่อว่า
ความรัก ที่ไม่สมหวังนานเกินไปแล้ว
ชีวิตเราต้องการเดินต่อ และผ่านบ้านหลังนั้นไป
เธออาจจะอาวรณ์มัน แต่วันหนึ่ง เธอจะเก็บมันไว้
ในลิ้นชักแห่งความทรงจำและปิดตาย เดินต่อเถอะเพื่อน
วันนี้ แผนที่ของชั้น ที่เก่า และเจือจาง
กำลังปรากฎตัวขึ้นในสมองของชั้น
ชั้นหยุดอยู่ที่บ้านหลังที่ชื่อว่า ความทุกข์มากเกินไปมั๊ย
ไม่มีการรับประกันว่า ความทุกข์ของชั้นจะไม่เกิดอีก
แน่นอนมันต้องเกิดขึ้นอีก
ชั้นควรจะเรียนรู้การเดินผ่านมากกว่าการหยุดหรืออาศัยอยู่กับมัน.
ถนนของชั้นเริ่มชัดเจนขึ้นแล้วววว
moon |
